სოციალურ მეცნიერებათა ვექტორები

ქართული მართლმადიდებელი ეკლესიისა და დიასპორის როლი არაფორმალური სოციალური ქსელების ფორმირებასა და რესოციალიზაციის პროცესში (საქართველოს არალეგალი მიგრანტები იტალიაში)

თამარ ჩარკვიანი

სოციალურ მეცნიერებათა ვექტორები, N 9 (2025) · ISSN 2667-9906 · E-ISSN 2960-9542

DOI: 10.51895/VSS9/Charkviani

სრული სტატია (PDF) გამოცემის გვერდი

 

თამარ ჩარკვიანი     [email protected]

 

 

ნაშრომი განიხილავს ქართული მართლმადიდებელი ეკლესიის (ქმე) როლსა და გავლენას ქართულ საზოგადოებაზე პოსტსაბჭოთა პერიოდიდან 2020 წლამდე. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ქმე ჩამოყალიბდა მნიშვნელოვან კულტურულ, მორალურ და პოლიტიკურ ძალად საქართველოში. მან აქტიური მონაწილეობა მიიღო ეროვნული თვითმყოფადობის აღდგენაში, ქართული ტრადიციებისა და ენის შენარჩუნების გზით და დასავლური გავლენების ფონზე ქართული ღირებულებების მცველად პოზიციონირდა. ქმე პოლიტიკურ სივრცეშიც გაძლიერდა ხელისუფლებასთან მჭიდრო კავშირების დამყარების გზით, რაც მას სამართლებრივი პრივილეგიებისა და საჯარო განათლებაში მნიშვნელოვანი როლის მოპოვების შესაძლებლობას აძლევდა. მისი კონსერვატორული პოზიცია მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს საზოგადოებრივ დისკურსსა და პოლიტიკაზე. ეკლესიის მზარდი გავლენა სოციალურ, პოლიტიკურ და საგანმანათლებლო სექტორებში ცხადყოფს მის ცენტრალურ როლს ქართულ საზოგადოებაში. კვლევა ასევე მიმოიხილავს ქართული დიასპორის გამოცდილებას, განსაკუთრებული ფოკუსით – რელიგიური ინსტიტუტების როლზე იტალიაში, მათი გავლენის ანალიზით საზოგადოებრივ კავშირებზე და კულტურული მემკვიდრეობის შენარჩუნებაზე.

 

საკვანძო სიტყვები: ქართული მართლმადიდებელი ეკლესია, ეროვნული იდენტობა, პოსტსაბჭოთა საქართველო, პოლიტიკური გავლენა, დიასპორა, რელიგიური ინსტიტუტები.